ისლამი და ახალი წელი

                 ჩვ. წ. ა რამდენიმე დღეში 2019 წელი დადგება, Aრაც იმას ნიშნავს, რომ დიადი ალლაჰისგან ჩვენზე ბოძებულ სიცოცხლეს კიდევ ერთი წელი მოაკლდება და იმიერ სამყაროს კვლავ ერთი წლით დავუახლოვდებით. მიუხედავად იმისა, რომ ადამიანებს სიცოცხლის წლები გვაკლდება, ჩვენთვის მიუღებელ ახალი წლის დღესასწაულს მაინც ვზეიმობთ. თუ დაფიქრდება ადამიანი, ეს ფაქტი სასიხარულო ან საზეიმო სულაც არ არის. გულსატკენია ის გარემოება, რომ უამრავ მუსლიმურ ოჯახშიც მიმბაძველობითი საახალწლო სამზადისი მიმდინარეობს. Aნებისმიერი მუსლიმისთვის დასაფიქრებელია ეს საკითხი, ვინაიდან ამ მოვლენის წინაშე ყოველწლიურად უამრავი ადამიანი დგება. ნებით თუ უნებლიედ, საზოგადოებაში მუსირებს კითხვა, როგორ განიხილავს ისლამი ამ საკითხს და თუ შეიძლება მორწმუნე მუსლიმმა ახალ წელი აღნიშნოს?

  როგორც ვხედავთ `ახალი წელი~ ყოველწლიურად უფრო მეტ პოპულარობას იძენს და სულ უფრო მეტი ადამიანი აღნიშნავს. ახალი წლის აღნიშვნა უცხო კულტურის ნაწილია და ისლამთან საერთო არაფერი აქვს. Aუნდა აღინიშნოს, რომ `შობის~ დღესასწაულით ქრისტიანული სამყარო შუამავალ ისას (ა.ს.) დაბადებას Aაღნიშნავს. დროთა განმავლობაში, ვინაიდან კაცობრიობამ გრიგორიანული კალენდარი დაადგინა და წელთა აღრიცხვის ათვლა სწორედ შუამავალ ისა (ა.ს.) –ის დაბადების დღიდან დაიწყო, ამას მოჰყვა ყოველწლიურად ახალი წლის საზეიმო ვითარებაში აღნიშვნა. მსოფლიოში მიმდინარე ცივილიზაციურმა პროცესებმა კაცობრიობა ყოველწლიურად ახალი წლის საზეიმო ვითარებით აღნიშვნამდე მიიყვანა და ამჟამად საზოგადოება რა პომპეზურ სცენებამდეა მისული, ყველა ხედავს. საახალწლო ნაძვის ხის მორთვა და სხვადასხვა წესების შესრულება ისლამის ჩარჩოებს ყოველმხრივ აცდენილია.

 ყურანში ვკითხულობთ: `და რომელი თქვენგანიც გადიხრება მათკენ, უეჭველად ის იმათგანია. (5/51).  აღნიშნული აიათი ცხადყოფს, რომ მორწმუნე ადამიანმა თავისი რწმენა ყველგან და ყოველთვის უნდა დაიცვას, შესაბამისად თავისი ქმედებით ისლამს ჩრდილი არ უნდა მიაყენოს.

მუსლიმებსა და ისლამს თავიანთი განსაკუთრებული წარმომავლობა გააჩნიათ, რაც ყურანით და სუნნეთით განსაზღვრულია. სხვა რელიგიების პრინციპების, რიტუალების, კულტურისა თუ დოგმატიკის ისლამში შემოტანა ყოვლად დაუშვებელია.

მუსლიმთათვის ასევე დაუშვებელია არამუსლიმთა სხვადასხვა რელიგიურ რიტუალებში უშუალო მონაწილეობის მიღება, მათი იდეების გაზიარება და შემდეგ ცალკეული საკითხის ისლამის ნაწილად მიჩნევა.

მუსლიმი ადამიანი ყოველთვის წინდახედულად უნდა მოქმედებდეს და ფიქრობდეს.  თავისი რელიგიის სადარაჯოზე ისY ყოველთვის ფხიზლად უნდა იდგეს და მისი დოგმატიკის დაცვას მთელი არსებით უნდა ცდილობდეს. სამყაროს წყალობად მოვლენილი ძვირფასი მუჰამმედ შუამავალი (ს.ა.ს.) თავის თანამედროვეებს ყოველთვის ერთად დგომისკენ მოუწოდებდა და აღნიშნავდა, რომ სხვა რელიგიის მიმდევრებს არაფერში დამსგავსებოდნენ. აი, მისი რჩევა-დარიგების ზოგიერთი დეტალი: თავის თანამედროვეებთან ერთად მსჯელობისას, თუ როგორ მოეხმო მუსლიმები ლოცვაზე, არც ზარის დაკვრა ისურვა და არც ცეცხლის დანთება, რადგან ეს სხვა რელიგიის მსგავსი წესი იქნებოდა. Aასევე, მიცვალებულის დასაფლავებისას თავის თანამიმდევრებს დასხდომა სთხოვა, რადგან ფეხზე იუდეველნი დგებოდნენ, მიცვალებლი კი, ქა’ბას მიმართულებით დააკრძალვინა. Aასევე, მათ უბრძანა მუჰარრემის მთვარის 9-10-11 რიცხვში მარხვა დაეცვათ, ვინაიდან მუჰარრემის 10-ში მხოლოდ იუდეველნი მარხულობდნენ. Aასევე, ბრძანებდა, როცა ისინი წვერს გაიზრდიდნენ, მათ დაემოკლებინათ.

    მუსლიმების ღირებულებები, თვისებები, ხასიათი, ყოველი ნაბიჯი დიადი გამჩენის ბრძანებისა და შუამავლის რჩევა-დარიგების შესაბამისი უნდა იყოს.

არამუსლიმების გულის მოგების მიზნით, მათ ადათ-წესებზე გადასვლა, ჩვენი კუთვნილის, თუნდაც მცირედით ჩრდილში დატოვება, ან ჩვენს კულტურასა თუ ადათ-წესებზე უარის თქმა, მათ სულაც არ გააბედნიერებს და ისინი ჩვენგან უფრო მეტს მოითხოვენ. ყურანში ვკითხულობთ: `და არ იქნებიან შენგან (ო, შუამავალო) კმაყოფილნი არც იუდეველნი და არც ქრისტიანნი, სანამ იმათ რწმენას არ გაჰყვები.~ (ბაყარა, 2/120)

მსგავსი აიათების მიუხედავად, რაც დრო გადის, რაოდენ სამწუხაროც არ უნდა იყოს, ზოგიერთი მუსლიმი სხვადასხვა ქმედებებითა თუ ქცევით, საუბრითა თუ მიბაძვით, სხვა კონფენსიების მიმდევრებს ემსგავსებიან. ეს ყოვლად დაუშვებელი ქმედებაა. ყოველივე ამის შესახებ სამაგალითო შუამავალი გვაფრთხილებს: `თქვენ ნელ-ნელა დაადგებით აწგარდასულთა გზას, მათ მრწამსსა და ცხოვრების სტილს ნორმად დაგდენას დაიწყებთ. თუკი ისინი შეეცდებიან შეძვრნენ ხვლიკის პატარა ხვრელში, თქვენც შეყოლას მოიწადინებთ.~ ჩვენ კი ვკითხეთ შუამავალს, ვის კვალსაც დავადგებით, ისინი ქრისტიანები და იუდეველნი არიან? შუამავალმა კი გვიპასუხა: ` განა სხვა ვინ უნდა იყოს? (ბუხარი, ენბია, მუსლიმი, ილმი, 6).

 ამგვარად აცნობდა მუჰამმედ შუამავალი (ს.ა.ს.) თავის თანამედროვეებს მოსალოდნელი საფრთხის შესახებ, რაზეც ჩვენ ეხლა ვსაუბრობთ. Eეს ყველაფერი ყოველდღიურმა ცხოვრებამ მოიტანა და მასზე სერიოზული დაფიქრება გვმართებს. იმის ვარაუდი, რომ თუ ჩვენ ყოველივეს ამას არ შევასრულებთ, უმცირესობაში აღმოვჩნდებით ან უბრალოდ ირგვლივ მყოფების განაწყენებას გამოვიწვევთ, ყოვლად გაუმართლებელი და უადგილო არგუმენტი იქნება. ასეთი მიდგომები მხოლოდ ისლამის საზიანოდ იქნება მიმართული. Aადამიანი მაშინაა თავისი მოწოდების სიმაღლეზე, როცა ის ჯერ საკუთარ რწმენას იცავს და პატივს სცემს, ხოლო შემდეგ სხვისას.

   ზემოთ მოყვანილი აიათებიდან და ჰადისიდან ნათლად ჩანს, რომ მორწმუნე ადამიანს არ აქვს უფლება საახალწლო სამზადისსა თუ საზეიმო ვითარებაში ჩაერთოს, რადგან ასეთ დროს ისლამისთვის დამახასიათებელი არავითარი ქმედება არ სრულდება. Yყოველი ასეთი ღონისძიება სავსეა ცოდვითა და ისლამისთვის შეუსაბამო სხვადასხვა ქმედებებით. ისლამში რამაზნისა და ყურბან ბაირამის სახით ორი დღესასწაულია. მუსლიმი მარხვის შემდეგ იმიტომ ზეიმობს, რომ დიადის წინაშე სულიერად განწმენდილი და ამაღლებულია, მთელი  ერთი თვის განმავლობაში უამრავი ღვთისმსახურება შეასრულა და გამჩენის ბრძანებებს დაემორჩილა. სინამდვილეში მას მართლაც საზეიმოდ აქვს საქმე. მსხვერპლშეწირვის დღესასწაულსაც იმიტომ ზეიმობს, რომ თავისი ქმედებით ანუ ამ რიტუალითა და ღვთისმსახურებით უზენაეს ალლაჰს დაუახლოვდა, მისი ბრძანება შეასრულა და მისდამი მადლიერება კიდევ ერთხელ გამოხატა.

სხვა რელიგიის მიმდევართა საახალწლო სუფრა სავსეა ალკოჰოლური სასმელებით, ექსტაზში შესული ადამიანები საკუთარ თავს ვეღარ აკონტროლებენ. ამ ყველაფერს ზოგიერთი დაუფიქრებელი მუსლიმი ისე გულმოდგინედ ასრულებს, თითქოს თავისი რელიგიის შესაბამისად იქცეოდეს. ჭეშმარიტ მუსლიმს არცერთმა ზეიმმა და სუფრამ არ უნდა დაავიწყოს საკუთარი მეობა, თუ ვინ არის ის, საიდან მოდის და საბოლოოდ ვისთან უნდა დაბრუნდეს. ჩვენი გამჩენისთვის ასევე მიუღებელია მორწმუნის ის ქმედება, რითაც სხვას ემსგავსება და თავისას არაფრად თვლის. Uუზენაესი ალლაჰი ყურანში ბრძანებს:  `ჰეი თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! თუ თქვენ მიჰყვებით ვინც არ იწამა, მოგაქცევენ ისინი თავისკენ (წარსულში მიგაბრუნებენ), მაშინ სრულიად წაგებული დარჩებით.~ (ალი ღიმრანი, 3/149).

მოცემული აიათიდან გამომდინარე, მორწმუნემ კარგად უნდა დაფიქრდეს და გააცნობიეროს ის, თუ რატომ არ შეიძლება მუსლიმისთვის საახალწლო ნაძვის ხის დადგმა,  Aასევე ყოველთვის უნდა ახსოვდეს თუ რას მოუტანს მომავალში მას ყოველივე ეს.  პიროვნებას, რომელსაც დიადი გამჩენის სწამს და მის სიდიადეს აღიარებს, არ აქვს უფლება  მოიქცეს ისე, რასაც თავისი რელიგია უკრძალავს. Eეს იგივეა, როცა პაციენტი აკრძალულს თავს არ ანებებს და მასში უფრო მეტ სიკეთეს ხედავს ვიდრე სიავეს. Yყოველი ოჯახი რელიგიის მხრივ შესაბამის საფეხურზე უნდა იდგეს და შვილებს თავისი რელიგიის სიდიადე და ჭეშმარიტება უნდა აჩვენოს.

შვილებს მხოლოდ ჭეშმარიტებასა და ღმერთის სიდიადეზე უნდა ვესაუბროთ, ჩვენი სანიმუშო საქციელით უნდა ვაჩვენოთ, თუ რა ძვირფასია ისლამი და რა სულიერი სიმშვიდე სუფევს მუსლიმი ადამიანის გულში. Dისინი უნდა დავარწმუნოთ, რომ თოვლის ბაბუა, ფიფქია, სანტა კლაუსი არ არსებობენ, რომ ისინი ზღაპრული პერსონაჟები არიან და მათი სურვილების შესრულება ან საჩუქრების მოტანა მათ არ შეუძლიათ. მსგავს მიდგომას ისლამთან არავითარი კავშირი არ გააჩნია. ჩვენი მომავალი თაობა მაშინ იქნება მართლა ბედნიერი, როცა ისლამის ჭეშმარიტებას ძირფესვიანად შეისწავლის, ისლამს შეიყვარებს, ყურანს ჩაიხუტებს და მუსლიმურ ცხოვრებას შეუდგება. Yყველას უნდა ახსოვდეს, რომ ზღაპრული სასწაულების, ოცნებების ახდენის შესაძლებლობა ჩვეულებრივ ადამიანებს არავისგან ბოძებიათ, რომ ადამიანის სურვილსა და ზრახვებს მხოლოდ ყოვლისშემძლე დიადი გამჩენი ასრულებს.

     ყველა მუსლიმი ხვდება იმას, რომ ნაძვის ხის მორთვას ისლამთან არავითარი კავშირი არ აქვს, მაგრამ საახალწლო ნაძვის ხეს მაინც დგამს და დიდი სიხარულით შეჰყურებს. საახალწლო ნაძვის ხის მორთვის ტრადიცია კერპთმსახურების დროიდან მოდის. იმ დროს სომხური კერპის ,,ამანორის“ სადიდებლად 20 დეკემრიდან 10 იანვრის ჩათვლით საახალწლო ნაძვის ხეებს რთავდნენ და სხვადასხვა რიტუალებს ასრულებდნენ.

    ასევე, საშობაო საჩუქრის გაკეთება სათავეს ებრაელების კერპთაყვანისცემის დროიდან იღებს. როდესაც ისინი სახელად კერპ `ბე’ლის~ დღესასწაულს აღნიშნავდნენ, ერთიმეორეს საჩუქრებს გადასცემდნენ. მათE ეს რიტუალი მაშინაც გააგრძელეს, როცა დიადი ალლაჰისგან ღვთიური წიგნი ,,თევრათი“ ებოძათ.

  ძვირფასო მშობლებო, კიდევ ერთხელ კარგად დავფიქრება გვმართებს, ვიდრე ისეთ რამეს გავაკეთებდეთ, რაც ჩვენი რელიგიისა და მომავლისთვის მიუღებელია. არ შეიძლება მორწმუნე ადამიანმა იცოდეს ამ ყველაფრის შესახებ და მაინც ასრულებდეს.  რა არის ახალი წლის საზეიმო აღნიშვნა, თუ არა ისლამის მოწოდებებზე გვერდის ავლა. მიუხედავად იმისა, რომ არავითარი სარგებელი არ აქვს, ჩვენი მორწმუნე ძმები მას დიდი მონდომებითა და სიხარულით აღნიშნავენ. პირველი ის, რომ დიდძალი თანხები ფუჭად იხარჯება და მას არავითარი სარგებელი ოჯახში არ შეაქვს. ეს ზედმეტ მფლანგველობას ნიშნავს, რაც ისლამში აკრძალულია. მეორე კი ის, რომ ადამიანი ჩადის ისეთ ქმედებას, რაც დიადი ალლაჰისთვის ყოვლად მიუღებელია. საახალწლო სუფრის მომზადება, ათასგვარი სხვა უაზრო საახალწლო ნივთის შეძენა, დიდძალი თანხის გადაყრას ნიშნავს და მეტ არაფერს. Gგანა ცოტაა ჩვენს გარშემო გაჭირვებული ადამიანი, ვისაც პურის ფული არ აქვს, მშიერი დადის, უპოვარი და უძლურია?! მათ ხომ დახმარება ყოველდღიურად სჭირდებათ, ასეთი ადამიანები სამწუხაროდ არავის ახსოვს. მათზე დახმარებით ჩვენ შევძლებთ დიადი ალლაჰის კმაყოფილების მოპოვებას. საინტერესოა, ერთხელ მაინც თუ დაფიქრებულა ის პიროვნება, რომელიც საახალწლო სამზადისშია ჩართული და ყოველგვარი აკრძალულის შესასრულებლად მზად არის გაიღოს ყველაფერი. ნეტა ოდესმე თუ დაფიქრებულა იმის შესახებ, რომ დიადი გამჩენის წინაშე ამ ყველაფრისთვის აუცილებლად მოეთხოვება?!  რატომ ავიწყდებათ, რომ განკითხვის დღეს არასწორი ქმედების გამო, ალლაჰის წინაშე თავდახრილი და შერცხვენილი უნდა წარსდგნენ?  განა რომელიმე ადამიანს ჯოჯოხეთის საშინელი ტანჯვის გაძლების ძალა შესწევს?!

   თავის გასამართლებლად ხშირად  გვესმის ფრაზები: ,,ჩემს საახალწლო მაგიდაზე ალკოჰოლური დასალევი არ არის და მას უბრალოდ პატარების გულის გასახარად ვაკეთებო“. ეს სულაც არ ჩაითვლება საპატიო მიზეზად. ვინაიდან ჩვენს პატარებს თვითონვე ვაძლევთ მაგალითს აკრძალულის შესასრულებლად.  სრულებით შესაძლებელია რომ მათ თავიდანვე მივცეთ საუკეთო მაგალითი რა შეიძლება და რა არა. დამერწმუნეთ რომ თუ ასეთი გაუაზრებლი და დიადი ალლაჰისთვის მიუღებელი ქმედებისაგან მათ თავიდანვე დავიცავთ ამის გამო არც არავინ დაგვამცირებს და არც გამჩენის წინაშე ვიქნებით შერცხვენილნი.

  მორწმუნე ადამიანმა უზენაესი ალლაჰის ბრძანება ყოველთვის პირნათლად უნდა შეასრულოს, ის ღირსება და ფასეულობები დაიცვას, რაც მას ისლამმა დაუდგინა. მორწმუნე ადამიანს არ აქვს უფლება ისეთი გაუაზრებელი ნაბიჯი გადადგას, რაც მის მომავალს შემდეგში სერიოზულ საფრთხეს შეუქმნის. თუ დღეს ნაძვის ხის მორთვითა და მსგავსი რიტუალების აღნიშვნით დავიწყებთ, შემდეგ ეს ყველაფერი უფრო მასშტაბურ სახეს მიიღებს და სახიფათო შედეგს მოიტანს. ნუ ავყვებით ცდუნებებს და ნუ გავცლით სამუდამო სამყოფელს ამიერ წარმავალ სოფელში, რამეთუ დიადი ალლაჰი ბრძანებს: `და რომელი თქვენგანიც გადაიხრება მათკენ, უეჭველად ის იმათგანია. (5/51). Eზუსტად ეს ნიშნავს სამუდამო სამყოფელის დაკარგვას, როცა ყოველდღიურ მოდას აყოლილი სხვას ვემსგავსებით, არ ვასრულებთ მას, რაც დიადი ღმერთისგან გვებრძანა და ამ ყოველივეს მხოლოდ სხვების გულის მოსაგებად ვაკეთებთ.  Yყოველი მორწმუნის ვალია დაიცვას თავისი რელიგიის ბრძანება, გაითვალისწინოს შუამავლის რჩევა-დარიგება და ღირსეული ცხოვრებით იღვაწოს. წინააღმდეგ შემთხვევაში წაგებულთა შორის აღმოჩნდება, ვინაიდან ყურანში ვკითხულობთ: `ჰეი თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! თუ  თქვენ მიჰყვებით  ვინც არ იწამა, მოგაქცევენ ისინი თავისკენ (წარსულში მიგაბრუნებენ), მაშინ სრულიად წაგებული დარჩებით.~ (3/149).

ძვირფასო მუსლიმებო, ვფიქრობ ამ წერილში დასაფიქრებლად და სწორად გასააზრებლად საკმარისზე მეტი არგუმენტია მოყვანილი. დიადმა გამჩენმა დაგვიცვას ყოველივე იმისგან, რასაც შეუძლია იდეალური მუსლიმის სახეცვლილება. კიდევ ერთხელ კარგად დავფიქრდეთ, ხელი ჩავსჭიდოთ იმ ფასეულობებს, რომლებიც ღვთის ნებით ჩვენთვის სამოთხის გასაღები იქნება, სადაც სამარადისოდ დავმკვიდრდებით და მარადიულ ნეტარებაში ვიქნებით. Eეს უკანასკნელი და სანეტარო საცხოვრისი მხოლოდ ამიერ სამყაროში გააზრებული ცხოვრებით მოიპოვება. Dდიადი გამჩენი იყოს ჩვენი შემწე და მფარველი!

                                                რამაზ ბერიძე

  • 11/02/2019
  • 271

კომენტარები

განაახლეთ

სტატიები

REZO AZİZ MİKELADZE

ცოდვის ჩამდენთა მდგომარეობასთან დაკავშირებული საკითხები

Ramaz Beridze

ისლამი და ახალი წელი

REZO AZİZ MİKELADZE

დიდი ცოდვის ჩამდენის მდგომარეობა

REZO AZİZ MİKELADZE

ისე ვცხოვრობთ, თითქოს არასოდეს ველით სიკვდილს

REZO AZİZ MİKELADZE

ყურბანი ისლამში

REZO AZİZ MİKELADZE

ჯემა’ეთი და მეჩეთი

REZO AZİZ MİKELADZE

მარხვა

REZO AZİZ MİKELADZE

სამოთხეში კვოტის დეფიციტი!

REZO AZİZ MİKELADZE

ხელმძღვანელობა

REZO AZİZ MİKELADZE

ქება-დიდება მხოლოდ უზენაეს ალლაჰს ეკუთვნის.

REZO AZİZ MİKELADZE

თეჰვიდი

REZO AZİZ MİKELADZE

რელიგიის როლი მსოფლიო მშვიდობისთვის

REZO AZİZ MİKELADZE

იმამი აზამი ებუ ჰანიფე და ღვთისგმობა

REZO AZİZ MİKELADZE

ზედმეტობა (იფრად), ნაკლოვანება (თეფრიდ), ზომიერება (იღთიდალ)

REZO AZİZ MİKELADZE

განგება და მისი აღსრულება

REZO AZİZ MİKELADZE

წყეულიმც იყოს ამა სოფელი!

REZO AZİZ MİKELADZE

ძირითადი საზომი ერთეული: ჭეშმარიტი გზა!

REZO AZİZ MİKELADZE

რწმენა სიტყვისა და ქცევის ერთობლიობაა

REZO AZİZ MİKELADZE

ადამიანისა და ნივთის მიმართ პატივი!

REZO AZİZ MİKELADZE

კეთილი იყოს შენი მობრძანება ადამიანთა სამყაროში დალოცვილო შუამავალო!


ქადაგებისქააბადან პირდაპირი ჩართვამედინადან პირდაპირი ჩართვა
ლოცვის დროს ბათუმში 24.06.2019
ცისკარი მზე ლანჩი დღის მეორე ნახევარში საღამო ღამ.ლოცვა